Binnen een uur lag er een ontwerp


Dag Reader,

Op het conservatorium was ik de helft van een duo met een meisje uit mijn klas. Onze namen vielen altijd samen.
We hadden een eigen stijl, met elk onze persoonlijkheid erin.
We werden gewaardeerd op school en het voelde of niks ons kon stoppen.

Later gingen we uit elkaar en dat was ook nodig om te ontdekken wie we apart waren. En omdat de samenwerking niet meer evenwaardig voelde.

In de jaren daarna ben ik veel voor mijn broer Hans beginnen werken.
Hij organiseert hele toffe koorprojecten, waar ik in geloof en iets aan kan toevoegen. Dat vind ik nog steeds zalig om te doen.

En nu zit ik al een paar jaar aan mijn eigen tafel om ook zelf dingen op poten te zetten.​
Heerlijk om met niemand anders rekening te moeten houden, zelf te kunnen beslissen en de lat te kunnen leggen.
Ik dacht op den duur dat ik beter functioneer op mijn eentje.

Maar toen rolde ik samen met Ilse Stroobant, pianiste met een stem, in een kerstvoorstelling. Binnen een uur lag er een ontwerp en een lijstje met dingen die ik alleen nooit had durven vragen.
Zij kan wat ik niet kan en ik bijt me vast in wat zij laat liggen.
Ik was gewoon vergeten dat samen iets dragen veel minder bloot voelt.

Misschien zit jij ook al een tijdje aan je eigen tafel te denken 'ik doe het wel zelf'.
​Er is nog plaats voor iemand naast je die sommige dingen beter kan dan jij en je tegelijk het licht gunt.
​Wie heb je er nog nooit bij gevraagd? ​
Bij mij was het een bericht aan Ilse, en binnen een uur lag er een concept. Misschien is het bij jou ook zo weinig werk.

Dat bericht is ondertussen een kerstconcert-beleving geworden: 'Uw kapoenen, Ilse & Hannelore'. Je kan ons boeken voor je huiskamer, zaal, vereniging of familiefeest met de feestdagen.

Aan mijn tafel zit er nu iemand naast me. Een planning samen dragen voelt licht. Maar ik weet ook dat het leven geen ponykamp is.
Aan veel kersttafels blijft er een stoel leeg en dat weegt veel zwaarder.
Ook een wens die nooit is uitgekomen, of een ziekte die blijft.
Voel jij deze herfst een gat in je hart en zing je graag?
Dan is 'Zingen voor wie we missen' er voor jou.

Met liefs,
Hannelore

Zingen voor wie we missen

zondag 8 november '26
14u00 - 16u30
Antwerpen

Een middag zingen voor mensen en dromen die gemist worden.

Troost, herinnering, hoop & plezier in muziek en verbinding.
Voel wat echt telt.

Met zalig verzorgde koffie & thee van Bar Mariette.


'Uw kapoenen,
Ilse & Hannelore'

Wij komen naar jou toe met een kerstconcert-beleving.

We pakken samen met jou een berg kerstcadeaus uit. Elk pakje brengt een ander lied, gesprek of grap met zich mee.

Welke warme families, verenigingen, zalen, cafés, of werkplekken willen ons ontvangen?

Hannelore & friends

Elke maand deel ik mijn passie voor muziek maken met de wereld.
Dit zijn Nadine, Ingrid, Rianne, Elisabeth en Wendi, vanuit de zetel bij mij thuis! We brengen een lied van Dolly Parton: 'Light of a Clear Blue Morning'.

🎥 Gemist op de socials?

Copyright © 2026 Hannelore Primusz, All rights reserved.
​
Gezondheidslei 29, 2930 Brasschaat
​
​Liefst geen enkele mail meer ontvangen van mij? Unsubscribe
Je interesse en gegevens aanpassen? Preferences​

Hi, I’m a creator

Read more from Hi, I’m a creator

Hey lieve Reader Een flesje water kost in de supermarkt 0,80 euro.Exact hetzelfde flesje water kost op een vliegtuig 6 euro.Aan de smaak of de verpakking verandert niets. Het is enkel de context waarin het aangeboden wordt. Ik vertelde de zangers in mijn workshops vorige week:"Thuis voel je je misschien een flesje van 80 cent als je repeteert voor ons concert. Waar ben ik aan begonnen? Is dit wel iets voor mij?Maar straks op het podium met de spots op je gezicht, het laaiend enthousiaste...

Dag Reader Soms kom ik 's avonds laat thuis en zet ik de motor uit. En dan blijf ik in de auto zitten, op onze oprit. Er gaat een half uur voorbij, dan een uur...En ik zie mezelf zitten, breinloos scrollend op mijn telefoon om de overgang uit te stellen. Ik wacht op doorzettingsvermogen of een drijfveer om uit mijn kooi te komen en te gaan slapen. Maar ik heb ook gewoontes, waar ik wel trots op ben :-)En ik vraag me af welk mechanisme daar achter zit. Al meer dan een jaar doe ik elke ochtend...

Dag Reader Ik zit op een zaterdagavond in een theaterzaal en ik heb er zin in.Hopend op gelaagdheid, pit en een nieuw perspectief op een thema dat me bezighoudt. Laat maar komen. Na een tijdje begin ik te schuiven op mijn stoel. Pfff.Flauwe grappen, die ook nog uitgelegd worden, en een reeks clichés. Ik vind het eigenlijk oppervlakkig: een voorspelbaar theorielesje. (Pijnlijk herkenbaar: "Een les filosofie: weg sfeer", schreef ooit iemand over een performance van míj. Een directe trigger,...