Allerbeste Reader,

De voorbije maand was ik nauwelijks aan het werk.
Weinig optredens of projecten. Wel feestjes, opruimacties, dag-uitstapjes en een paar dagen vakantie naar de Eifel in Duitsland. (Wat is het daar prachtig, zeg!)
Ik bracht veel tijd door met mijn broer en zus en met mijn lief en kinderen.

Ik dacht eerst: dit is geen periode waarin ik iets aan het bouwen ben. ​
Maar dat klopt niet - er groeit wél iets. Alleen niet zichtbaar, in de vorm van een affiche of een plan.

De band met mijn broer Hans en zus Eline, bijvoorbeeld.
Hoe vanzelfsprekend het voelt om samen te werken, plezier te maken, elkaar te steunen, moeilijke dingen samen vast te pakken.
Dat gemak, die loyaliteit, dat is blijkbaar niet zo gewoon. En daar ben ik deze zomer extra dankbaar voor.

En dan mijn kinderen. Ze zijn intens!
Op schooldagen liggen ze rond 20u30 in hun bed, moe van het aanpassen en de prikkels in de klas en op de speelplaats.
Nu lopen ze vrolijk rond tot ver na tienen. Vol energie, eindeloze vragen, eindeloos mamaaaa.
​In de vakantie gaat alles meer volgens hun flow en dat kost veel minder energie, dus ze worden niet moe!
Ik daarentegen... :-)

Het vraagt iets anders van mij.
Zeker als ik zelf weinig alleen-tijd heb om op te laden, merk ik dat ik sneller kort reageer.
Dat ik hardere grenzen stel en geen mentale ruimte heb om Elsa te spelen of mee te knutselen.

Ik wil niet de coolste moeder zijn. Ik wil de warmste zijn.​
Met mildheid, ook naar mezelf.
En het is confronterend als ik niet aan mijn eigen verwachtingen kan voldoen. Ik denk dat ik dan niet zozeer struikel over het moederschap, maar over mijn oordeel daarover.

Zoals zo vaak, kom ik dan weer uit bij mijn lijfspreuk:
​Onvoorwaardelijke zelfliefde is de sleutel om te groeien naar mijn maximale potentieel.
​Iets wat ik op dagen zoals deze echt moet oefenen.

Ik weet: mijn zorgen zijn kleinmenselijk, terwijl er in de wereld zoveel rauwheid en wreedheid is. Ik ben geprivilegieerd.
Ik wil niet verdrinken in negativiteit, maar ook niet zwijgen.
​Dit gedicht kwam ik bij mij om de hoek tegen:

Dank je wel om ook in de stiltes mee te wandelen.
En zoals altijd: laat gerust iets weten als iets je raakt, prikkelt of herkenbaar voelt.

♡

Liefs,
Hannelore

Hannelore & friends Elke maand deel ik mijn passie voor muziek maken met de wereld. Geniet van Hilde, Jeroen, Gitte, Jeannine, Conchita en mezelf met God Only Knows.​