Als zelfstandige ben ik volledig vrij en bepaal ik zelf hoe mijn dagen eruitzien. Heerlijk, maar tegelijk ook mijn grootste uitdaging: mezelf telkens opnieuwmotiveren om actie te ondernemen! Vaak sluipt het gevoel binnen dat ik te weinig doe, en dat dat mijn eigen schuld is.
Ik hou van groeien en ontwikkelen, dat geeft mij energie. Maar soms wordt die liefde ook een valkuil: het idee dat het nooit goed genoeg is. Waar anderen dan harder gaan werken of compenseren, merk ik dat ik taken uitstel. Ik voel mij bevroren, terwijl mijn hoofd honderd dingen kan bedenken die verstandig zouden zijn om te doen. Ik zocht heil in inspirerende boeken. Het ene bracht me mildheid en begrip, en het andere nodigde me uit om écht naar binnen te keren.
Zo besefte ik dat ik veel vaker dan ik dacht, door een bril van schaarste naar de dingen kijk. Pas op dat er niets misloopt! / Als er maar genoeg is. / Zou hij wel te vertrouwen zijn? / Ik ben bang om de controle te verliezen. Ik minimaliseer zelfs mijn eigen inspanningen of verwezenlijkingen als ik iets bereik, alsof het vanzelfsprekend is dat ik altijd maar presteer. Als je je successen niet voluit voelt of viert, dan ken je het gevoel van voldoening niet goed genoeg. Dan is het ook moeilijk om het op te roepen als verlangen en krachtbron om in beweging te komen voor een droom die buiten je comfortzone ligt.
(Zo gestileerd ziet dat er thuis niet uit, hoor!) foto: Koen Mutton
Daarom maak ik nu elke dag tijd om mijn “dankbaarheidsspier” te trainen. Heel bewust schrijf ik een kwartier op waar ik mogelijkheden en overvloed zie én welk aandeel ik daar zelf in heb. Het vraagt inzet, maar het maakt zo’n verschil. Ik ben blij met mezelf. Ik stel betere prioriteiten en ervaar meer vervulling dan wanneer ik gewoon mijn to-dolijst afvink. En als ik een dag oversla, voelt die terug zwaarder dan de vorige.
Misschien herken je dit wel: dat gevoel dat je niet genoeg doet, of sneller vooruit zou moeten. Hopelijk herinnert mijn verhaal je eraan dat zachtheid en dankbaarheid vaak meer opleveren dan pushen.
Dank je wel dat je deze brief leest. Jouw reacties, kort of lang, slordig of zorgvuldig, raken mij telkens opnieuw.
Hallo lieve Reader! De meeste mensen gaan ervan uit dat ik het super druk heb. Dat ik van project naar project hop en de hele tijd aansta. Maar eerlijk? Dat klopt helemaal niet. Sinds we in de coronaperiode samen zijn stilgevallen, is er bij mij iets verschoven dat niet meer teruggekeerd is. Alsof ik de toestemming voelde om niet meer te moeten voldoen aan verwachtingen (vooral die van mezelf) om me te ontwikkelen en artistiek naar buiten te komen. Er ontstond ruimte om te kiezen vanuit...
Hallo lieve Reader! Deze herfstvakantie was ik een week op Ibiza met tien vriendinnen. Wij kennen elkaar al van vóór we onszelf kenden. Zon, groen, prachtige wandelingen, springen over de golven in de zee, samen eten, inside jokes uit de chiro… Een mix van vertrouwdheid, plezier en dat sterke groepsgevoel dat volgens mij alleen ontstaat als je samen opgroeit in de jeugdbeweging. En toch gebeurde er iets waarmee ik geen rekening had gehouden. Elke dag rond 18 uur voelde ik de drang om me terug...
Goeiemorgen Reader! Het is mijn verjaardag 🥳 Ik mag hier al 39 jaar rondlopen en dat lijkt zo snel voorbijgevlogen! Ik hou ervan om cadeautjes te krijgen én uit te delen. Daarom trakteer ik jou twee keer.Lees hieronder hoe we positieve energie kunnen vermenigvuldigen! 🎶1. 'Zing het van je af' Deel je ticket voor dubbele faalpret! Deze hilarische workshop wordt nóg leuker als je hem samen doet.Het raakt me hoe streng we vaak zijn voor onszelf! Het mag lichter, met meer humor en mildheid,...
